დღის მიწურულს

საჩუქარს, რასაც ჩემი თავისთვის ვაკეთებ, წელიწადში ერთხელ მაინც სადმე მოგზაურობაში წასვლაა.

ერთი დღეც და ამოვყოფ ხოლმე სადმე უცხო ალაგს თავს და ვერ ვიტყვი რომ იქ ჩასვლამდე ბევრი რამ ვიცოდი იქაურობაზე – ალბათ სათანადო განათლების არქონას მივაწერდი ამას, ან არასაკმარის ინტერესს, მომეძია საინტერესო ამბები და ისტორიები იქაურობაზე და ვარ მერე ცოცხალი ემოციის ამარა, რომელიც იქ სეირნობისას დაგეუფლება კაცს და მერე მერე ეს ყველაფერი სადღაც მეხსიერების ჯურღმულში ილექება..

წელიწადია სასექტემბროდ იაპონიაში საკმაოდ ხანგრძლივი მოგზაურობის მზადებაში ვარ, სადაც ბევრი გადაადგილება და ბევრი ადგილების მონახულება მელოდება და აგერ ისე მიიწურა აგვისტო, ტექნიკური დეტალები კი მოვაგვარე – ფრენა, დასარჩენი ადგილების დაჯავშვნა, მიმოსვლის დაგეგმვა, მაგრამ იქ ისე მიწევს წასვლა, თავად ქვეყანაზე ჯერაც ბევრი არაფერი ვიცი, გარდა ზოგადი ცნობებისა, რაც ნამოგზაურევ ხალხთან საუბრისას მოვიძიე.

ხოდა მეთქი, ასე არ შეიძლება, მანამდე წელიწადზე მეტი მარტინის ცნობილ “song ice and fire”-ის ხუთი უზარმაზარი წიგნის კითხვას შევალიე და დრო რომ გამომინთავისუფლდა, აწი მოდი იაპონელ მწერლებისთვის მოვიცლითქო. ლიტერატურაში ხშირად ერის ხასიათი ჩანს, იქაურ კულტურას ეცნობი, სამომავლოდ ადგილობრივებთან სასაუბრო თემას იჩენ და ა.შ.

რჩევის მოსაცემად მეგობარს გავესაუბრე, მურაკამის და მიშიმას შემოქმედებას ადრე ვარ გაცნობილი, სხვა მწერლებზე დავეკითხე.

მაღაზიაში მისულს კი მისი რჩევა მაინც გადამავიწყდა – “იშიგუროც კარგია, მაგრამ ეგ უფრო ბრიტანელ მწერლად ითვლება, იქ გაზრდილი კაციაო” – სწორედ კაზუოს წიგნამოჩრილი დავბრუნდი სახლში.

გადავფურცლე და მართლაც – შემრჩა ინგლისელი ბატლერის ისტორია, წმინდა ბრიტანულ რეალობაზე დაწერილი, არაფერი იაპონური იქ ნახსენები რომ არ იყო.

გამეცინა, ჩემი გეგმა ასე უცებ რომ ჩაფლავდა, დაწყებული წიგნის მიტოვებაც დამენანა – კითხვას შევყევი.

და იქნებ ძაან საჭიროდ წასაკითხ თემასაც გადავაწყდი, აი ასე, “შემთხვევით”, ბევრ რამეზე რომ დაგაფიქრებს კაცს, უკან მიგახედებს და მომავალშიც რაღაცეების გადაფასებისკენ გიბიძგებს..

მანამდე კი, კიდევ ერთხელ შევკრავ ჩემს ბარგი-ბარხანას, აქაურ რეალობის გაქცევის კიდევ ერთ უშედეგო ცდაში. ცოტახანი ბედნიერი ვიხეტიალებ სრულიად უცხო გარემოში და მერე…

მერე კიდევ ერთხელ მომიწევს დაფიქრება.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: