ყველაზე მოკლე მოგზაურობა

წინა ღამენამუშევარმა რამოდენიმე საათი წავუძინე და გამთენიისას ისევ ფეხზე ვიყავი – აირზენას ეკიპაჟს ფრენაში უნდა გავყოლოდი. წელიწადში ერთხელ სამსახურიდან ასეთი ახალი ვალდებულება დაგვიწესეს პილოტების საქმის უფრო ახლოს გასაცნობად, რაც იდეაში მომავალში მუშაობაში და უკეთეს კომუნიკაციის წარმოებაში უნდა დაგვეხმაროს.

აქამდე სულ ერთხელ, ლუფთანზას ეკიპაჟმა თუ მომცა საშუალება თბილისში დაჯდომის ფაზაში პილოტთა კაბინაში შევსულიყავი და რათქმაუნდა წესით ეს მომავალი ფრენაც საინტერესო უნდა ყოფილიყო, მაგრამ იმ მომენტში დაღლილობა უფრო მძლავრობდა და ინტერესს ანელებდა – დაზომბებული ავღოღდი აირზენას ემბრაერში.

მზე ამოიწვერა და მალე ჩვენც ჰაერში ავიჭერით.

აფრენა-დაჯდომის ფაზა პილოტთათვის ყველაზე საპასუხისმგებლო მომენტია, როდესაც ხომალდი ხელით იმართება და ბევრი წვრილმანი რამ ხდება – კალკულაცია, პილოტირება, ფრთების მოდიფიკაციის ცვლილება, შასის გახსნა-დახურვა და ა.შ.

დანარჩენი კი?! კრუიზის ფაზაში შეგიძლია უბრალოდ იძინო.. ნუ ხანდახან სიხშირის შესაცვლელად რომ დაგიძახებენ, პასუხი უნდა გასცე და მორჩა. ვინანე, დროის მოსაკლავად წიგნი რომ არ წავიღე. ვიჯექი გაჯგიმული არც თუ კომფორტულ jumpseat-ზე და უძილობის დაღლილობას ვუძალიანდებოდი.

თურქ კოლეგებს რადიოზე ოდესელები ჩაენაცვლენ. მერე ბუქარესტის კონტროლს ბუდაპეშტი მოჰყვა, მერე ბრატისლავა და ჩეხეთსაც ვუწიეთ.

პრაღის აეროპორტში სულ ერთი საათით შევყოვნდით. მომენტით ვისარგებლე – აეროპორტის აპრონზე (სადგომი) ცოტა ფეხი გავშალე. მერე თბილისისკენ მომავალი მგზავრიც ამოიხიკა და სამსაათიანი ფრენის შემდეგ ისევ საქართველოს ვუწიეთ.

მგზავრობის დასრულებით უბედნიერესი გამოვბობღდი ვიწრო კაბინიდან – გულში ვფიქრობდი, რამდენი უნდა გადამიხადონ, პილოტობა მომინდესთქო.. ალბათ ძაან ბევრი. ჩემთვის წამება იყო ჯამში რვა საათი ერთ ადგილზე ჯდომა – კარგი პროფესია ამირჩევიათქო..

კი, ჩემი საქმეც “მჯდომიარეა”.. მაგრამ სინამდვილეში ხშირად დავბოდიალობ – ერთი ადგილზე ჯდომისგან გაბეზრებული ე.წ. სამუშაო პულტს გარშემო წრეებს ვურტყამ. პილოტის კაბინისგან განსხვავებით, ჩემს სამუშაო დარბაზში სივრცე დიდია, გარშემო კოლეგები ბუჟღაობენ და არის ერთი გადაძახილ-გადმოძახილი.

მოგშივდება? ვინმე შეგცვლის, ცოტას “წაისაჩკავებ”, სიგარეტს გააბოლებ. იქ კი?! საჭმელსაც კი კაბინაში მოგართმევენ..

მოკლედ დღის ბოლოს ფრენამოლეული უბედნიერესი მოვაბიჯებდი ხმელეთზე..

P.S.

ეს პატარა ვიდეოები აფრენა-დაფრენის დროს გადაღებული. ბოდიში, ეკრანსს არ ვუყურებდი და თბილისში დაჯდომა ფაქტობრივად რაც საინტერესოა, ის არ გადამიღია, მხოლოდ ხომალდის ჭერი ჩანს.. მაგრამ რაცაა ესაა.
..
თბილისიდან აფრენა (31L კურსით)
თბილისზე დაჯდომა (13R კურსით)
პრაღიდან აფრენა
პრაღაში დაჯდომა

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: