21 სექტემბერი

ალბათ ერთი მეშვიდე საათი გადის, ამ ახალთახალ A350 ში ვზივარ – ხომ, ცოტა არ იყოს, გაბეზრებული.

ბოლო თვეების სამზადისმა იმდენი დრო წაიღო, გადამწვარს აეროპორტში მიმავალსაც არ მქონდა მოგზაურობის შესაფერისი განწყობა.

მგონი ზედმეტი მოვთხოვე საკუთარ თავს..

სანამ მზე დასავლეთისკენ მიესვენა, ირან-ავღანეთის ხრიოკ ლანდშაფტს დავყურებდი, სიმწვანის ნასახიც რომ არ იყო ფერთა გამაში.

ახლა კი ჩინურ გაჩახჩახებულ ქალაქ-სოფლების ცქერით “ვტკბები” და მალი-მალ სანავიგაციო მონიტორსაც ვამოწმებ – თუ რა დროა დარჩენილი ხმელეთზე დაშვებამდე… მინიმუმ კიდევ სამი საათიო..

ხოდა ათი დოლარი და მისი ჯანი – ისევ გლობალურ ქსელზე ხარ მიერთებული და აგერ დროის მოკვლის რა ხერხს აღარ მივმართავ – მობილურზე ამ ტექსტის აკრეფვაც კი დავიწყე..

და რაღა მოვყვე ამ კაფსულაში გამოკეტილმა ადამიანმა?! ალბათ ჯობია ისევ დაგემშვიდობოთ და რამე სხვა გასართობით შევიქციო თავი..

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: