ზაფხულიც

უცნაური ზაფხული გვიდგას – ხშირად წვიმიანი და გრილი საღამოებით.. გაგვიმართლა თბილისში ჩარჩენილებს, ძილის დროს რომ არ ვიხარშებით..

მაგრამ ამინდის სიგრილეს, პოლიტიკური გარემოს პიკურ ტემპერატურაზე დუღული არ გვარგებს – ყველა მხრივ რომ იღვრება ჩვენს ცხოვრებაში და გემოს უფუჭებს ყველაფერს.

რუსთაველი და იქ აქციაზე დგომა ამ ქვეყანაში მგონი არასდროს დაკარგავს აქტუალურობას – ყველა მთავრობა “გვაძლევს” ამის მიზეზს, ვიდგეთ იქ მოთხოვნებით დახუნძლულები.

მაგრამ მთავრობის სიყეყეჩეს ვინ ჩივის, კიდევ უფრო დიდი დოზით სოც-გარემოს ათვისება და იქიდან ბოტ-დაზომბირებული “საზაოგადოების წარმომადგენელთა” მიერ რეალობის გადაკეთების და სხვანაირად მოწოდების მუდმივი ცდაა გამაღიზიანებელი.

იყო რვა ივლისი, როდესაც ავტობუსებით დაგვაშორიშორეს ზომბილენდის წარმომადგენლებს დანარჩენი საზოგადოება. წინა ღამით ნამუშევარი, გამოუძინებელი მივედი ოთხისკენ ადგილზე. რა მეგონა, გამთენიამდე თუ მომიწევდა იქ დგომა.. – თამაშში, აბა ვის უფრო მაგარი ნერვები აღმოაჩნდებოდა, მართლა იდეის ქვეშ გაერთიანებულ ხალხის ჯგუფს, თუ… ორკებად მონათლულ ჩვენს “ძმებს”..

არა, ვერ ჩავუღრმავდები ყველაფერს, სინამდვილეში ყველაფერი ეს რა დიდი დოზით იჭრება ნეგატიურად ჩვენს ცხოვრებაში.. ვერ მოვყვები ყველა დეტალს.. უბრალოდ აღარ მინდა აქ ამოვთხარო და კიდევ უფრო დავიმძიმო განწყობა.

ხოდა სხვა ყველაფერი წვრილმანზე წვრილმანად მოჩანს.. მოვყვე კი?! ვიზა რომ ავიღე და ჩემოდნებს შევკრავ მალე? აი ასე – სიტყვაც კი კმარა ამაზე. იქ სხვა ამბები?!.. სულაც სიცარიელე იყოს.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: