ისევ თბილისი

ჩამოვედი აქეთ, ზაფხულის დახუთულ თბილისში. არც მქონია შეგრძნება რომ ნახევარი წელი აქეთ არ ვიყავი, მომენტალურად აქაურ ტალღაზე გადმოვეწყვე. მარშუტკების მძღოლების მჟავე სიფათები, დაძაბული სახეები მტვრიან ქუჩებში, მანქანების გიჟური მოძრაობა, რიარია ყველგან.. გავეშვით.

დავდივარ ყოველდილით აეროპორტში, ექვსამდე ვყურყუტებ და მოვდივარ უკან, თერთმეტზე უკვე ძილისკენ მიმიწევს გული და ჩვევით პირველამდე ისევ კომპს ვერ ვწყდები, ვდგები შვიდზე ძილდაკლებული და იწყება ხელახალი, მსგავსი, არაფრით გამორჩეული დღე.

სანამ ასე გაჭედილი ვიქნები, არაფერი მისწორდება, მოვითმინოთ რამოდენიმე თვეც