Finish

მორჩა ხუთთვიანი ფრანგული ვოიაჟი და სწავლება. დღეს დიპლომებს ჩაგვახუტეს, საღამოს რესტორანს ვესტუმრებით, ხვალე ლუდით და არაყით ჩემ ოთახში გავილეშებით და ზეგ თვითმფრინავში პახმელიაზე გამოვალთ, მორიგ დღის დაწყებას ჰაერში შევხვდებით და ორშაბათს დილით თბილისში დავფრინდებით.

ბოლო თვე რომ დაიწყო წასვლის ხასიათზე ვიყავი, ეს დღეები კი რომ აბარგება დავიწყე, რაღაც გული მწყდება აქაურ სიტუაციაზე. თუნდაც ასე უფულოდ მაინც კარგი დრო ვატარეთ ქართველებმა ევროპელი ჯგუფელების კამპანიაში, ბევრი კაი ტიპი გავიცანით და ბევრი მოსაგონარით დავიტვირთეთ გონება.

26 წლის ასაკში ისევ სტუდენტურ ცხოვრებას დავუბრუნდი და აწი სიბერისკენ უფრო წავალ ვიდრე კიდევ რამე მსგავში ამოვყოფ თავს.

ვუბრუნდები ჩვეულ რუტინულ მომაბეზრებელ ცხოვრებას. მომენატრება აქაური სიტუაცია, დარტყმული იტალიელი ფაბიო, ლაღი ბრიტი ნიუტონი, დავითების ჩხუბი და კამათი, მე და სარალიძეზე აღარაფერს ვიძახი, მანჯგალაძის ტრაბახი, ივანაძის ქირქილი, სარალიძის ჯიუტობა, ვალას სენტიმენტალურობა, სამხარაძის შეფარული ბარონ მიუნჰაუზენობა, ჩემი თავი ენაკის სტანდარტულ ხელოვნურსაფარიან მოედანზე და ა.შ. და ა. შ.

შევხვდებით თბილისში